Pulsoksymetry

Pulsoksymetr urządzenie elektroniczne służące do nieinwazyjnego pomiaru saturacji krwi, wykorzystujące pomiar pochłaniania przez tkanki promieniowania o dwóch różnych długościach fal metodą pulsoksymetrii. Działa na zasadzie pomiaru pochłaniania przez czerwone krwinki w naczyniach włosowatych promieniowania o dwóch różnych długościach fali czerwonego i podczerwonego. Na podstawie pomiaru oblicza się stopień nasycenia hemoglobiny tlenem (SpO₂). Pulsoksymetr mierzy też tętno. Algorytm obliczania jest z reguły skonstruowany w sposób uniezależniający wyniki od grubości tkanki pacjenta oraz innych czynników indywidualnych (jak lakier na paznokciach, blizny, anomalie anatomiczne).  Pulsoksymetr składa się z jednostki centralnej oraz czujnika. Dostępne są również przenośne wersje zasilane przez baterie oraz specjalnie przystosowane wersje militarne.  Czujnik pulsoksymetru zakłada się zazwyczaj na palec u ręki. Niektóre rodzaje zakłada się na palec u nogi, płatek ucha, a u noworodków na stopę lub nadgarstek. W zależności od potrzeb używa się czujników jednorazowych oraz wielokrotnego użycia.  Prawidłowy poziom saturacji tlenem wynosi od 95 do 99%. Dokładność pomiaru jest mniejsza w przypadku podwyższonych poziomów karboksyhemoglobiny,methemoglobiny lub bilirubiny, a błąd pomiaru jest większy przy niższych wartościach saturacji (do 5%).